O último chanzo á ACB

Tres meses e tres días despois de acadar o ascenso pola vía deportiva, chegará o momento de confirmar definitivamente o ascenso de categoría na asemblea da ACB, na que segundo se informa non se agarda ningún atranco, cousa que celebramos que sexa así por a nosa saúde.

Unha vez que se confirme este paso, seguramente se comecen a coñecer novos movementos no deportivo.

Foto: Xesús Ponte – El Progreso

Seguir lendo

Advertisements

Somos ACB

O ascenso do Breogán supuxo moitas emocións para toda a familia celeste. Sen lugar a dúbidas é un fito histórico para un club que levaba padecendo na Leb moito tempo, e que nos últimos anos comezou a brillar e facer soñar aos seguidores con o tan ansiado regreso á ACB.

El progreso

Foto: Xesús Ponte – El Progreso

Tiña gañas de escribir algo persoal, pois son moitas as vivencias breoganistas e especialmente dende o ano 2013, momento no que xurde Somos Breogán. É por iso, que despois de barallar diferentes opcións, me decido a publicar o aquí escrito no propio Somos Breogán, que foi quen tanto me deu. Non sei se o proxecto se retomará co regreso á ACB, ou se se afundirá de novo, pero coido que merecía o seu momento e a súa aparición agora que toca celebrar. Non todo vai ser nas malas.

Seguir lendo

O legado do 42

Dende o videoblog  quero volver a retomar o asunto da retirada das camisetas das lendas celestes. Isto ven a conta da eleccion de John Ofoegbu de levar o numero 42 na sua camiseta. Un numero que sempre estara ligado a Charlie Bell e ao legado e lembranzas que deixou na marea celeste. Por iso deixo un breve video co meu alegato defendendo a retirada das camisetas facendo especial enfasis no “legado do 42´´

Ciclos

A vida son ciclos e o baloncesto e un exemplo máis. A esta afirmación, como non podía ser doutra maneira, sucumbe o noso Breo.

Estos ciclos están determinados polo momento de forma e mental (ciclos) de cada un dos seus xogadores, todos eles manexados polo rol e a confianza que o adestrador e directiva (ciclos) lles facilita en cada momento.

Xesús Lence - Máximo accionista do breogán (2016)

Xesús Lence – Máximo accionista do breogán (2016). FOTO – Xesús Ponte en ‘El progreso’

Agora mesmo estamos nunha época un pouco máis longa, un momento grisaceo que comezou alo polo 2006, cando o inminente accionista maioritario presidia o clube. Son xa 10 tempadas fora da élite, e sen que o ciclo anual sexa perfecto. Cada equipo e cada xogador pasa normalmente por varios ciclos nunha soa tempada.

A actual (ciclo) está sendo especialmente longo, intentando vivir dos recordos do pasado recente que puido ser, pero que nunca chegou. Tras escoitar o noso adestrador en radio Lugo, teñoo claro.

Sabíamos que era breoganista, dos de verdade, pero agora tamen sabemos que ten a fortaleza e confianza necesaria para resistirse e decretar a súa parcela como “territorio libre de ciclos”. Está na súa man.

Por eso os ciclos simplemente pasan, escriben a súa propia historia, coméntanse e escríbense porque como é sabido, cada un conta a feira, segundo lle vai nela.

Plantel inicial CB Breogan 15/16

Plantel inicial CB Breogan 15/16

O ciclo que lle queda ao Breo apunta dificultades, quizais melilla, quizais Palma, pero o que sí é seguro e que o que resta desta LEB será cando menos dura. De momento tamén podemos asegurar que comezamos con 8 victorias e fora dos postos de playoff. Non e menos certo que os nosos xogadores e corpo técnico se entregarán o máximo para cando menos entrar nun hipotético play off. De non ser así so quedarán opcións de lamentación e drama durante o tempo estival.

Polo tanto, non hai marxe, e para daquela non se podrá volver atrás nin facer cambios para tentar enderezar o ciclo.

Por eso #eucreo, #eucreonobreo, que neste ciclo conxunto, de 10 anos, xa nos queda pouco espacio. Nalgún  momento poderemos finalmente abrir o cofre no que reside o éxito que viaxa en cada fracaso.

Estou seguro. O ciclo rematará! #eucreonobreo

Lesións, por Javier Gómez

Nas últimas semanas o breoganismo viuse convulsionado, unha tempada máis, polos problemas físicos da plantilla. Tras a derrota na Coruña coa ausencia de Dani López (lumbalxia) e as presenzas de mente, que non de corpo, de Sergio Llorente e Osvaldas Matulionis chegaron dúas novas aínda peores: a baixa sine die (non menos de tres semanas) de Travis Nelson por un neumotorax e a de longa duración de Juwan Howard Jr. por unha fractura no pé. Lamentos, invocacións a meigas e allos, discusións sobre se se trata de excusas ou boas razóns… Non é a primeira vez que sucede isto, como diciamos ao principio, polo que en Somos Breogán nos puxemos a buscar respostas: lesiónanse máis ou peor os xogadores do Breo? Hai unha conexión cos resultados? Existe unha tipoloxía distinta nas mancaduras breoganistas? E por último, pódese identificar unha causa subxacente no asunto?

javi

Seguir lendo